close
  • zondag 22 september
Culinair

Eten in Mexico: heet, heter, heetst!

Eten in Mexico: heet, heter, heetst!

Jeanette Slagt besloot om op 53-jarige leeftijd opnieuw te beginnen als digitale nomade. Hierdoor heeft ze een compleet nieuwe manier van gepensioneerd leven neergezet.

In 2015 heeft ze vrijwel alles verkocht wat ze bezat. Ze was werkeloos, had een start gemaakt met een eigen bedrijf, maar helaas lukte het concept niet in Nederland. Ze besloot om ‘tering naar de nering’ te zetten: oftewel haar uitgaven af te stemmen op haar inkomsten. En waar kon ze dat beter doen dan in een land waar het levensonderhoud goedkoop is?

Dus boekte ze een ticket naar de Filipijnen en verhuisde. Momenteel verblijft ze in Mexico en heeft Jeanette al heel wat geschreven  voor 50+. Geniet mee van haar avonturen en haar kijk op het leven na je vijftigste. Vorige week kon je lezen over Maya rituelen.

Eten in Mexico: heet, heter, heetst!

Mexico is het land van de pepers en citroen. Wat ik heb meegenomen aan Mexicaans culinaire kennis vanuit Nederland kan ik allemaal overboord gooien. Dat slaat echt nergens op en is meer gebaseerd op Texaans eten dan Mexicaan. De Taco, zoals ik die ken uit Nederland, kan ik hier niet vinden net zoals de Chili con Carne. Ze hebben hier wel chili, maar dat brand de tong uit je mond en is puur pepers met vlees. Komt geen boon aan te pas. O ja, bonen, ook zoiets, ze eten hier eigenlijk geen hele bonen, die worden allemaal tot een puree vermalen en dan als een soort pasta overal opgesmeerd of als dipje gebruikt. Dus een heel nieuwe keuken te ontdekken.

Eerlijk gezegd valt er niet zo heel veel te ontdekken. Het is redelijk eentonig. maar dat komt waarschijnlijk meer door mijn smaakpapillen en het feit dat ik visueel ingesteld ben en een enorm rijke fantasie heb. Als ik terug kijk op mijn eet-ervaringen in de Filipijnen, gruwde ik van de kippendarmen en gefrituurde hanenpoten op een stokje. Ik gruwde van de manier waarop de slager een varken in stukken hakte en niet lette op botten en vleesverdeling. Als ik hem vertelde dat ik dat ene zachte stukje wilde of een karbonade zuchtte hij diep en probeerde braaf netjes af te hakken met zijn machete wat ik aanwees.

Hanepoten, schapenkoppen en koeiemagen

En dan is daar balut. Een bevrucht eenden-ei, eenden-eieren komen uit na ongeveer 21 dagen geloof ik? In de Filipijnen is de lekkerste balut zo rond de 16-18 dagen. Dan heeft dat gekookte kuikentje dus al een snaveltje, veren en oogjes. Gadverdamme! Als ik er nog aan denk.  Een soort vieze kippensoep geur als zo’n ei opengebroken wordt en dan doop je dat in pikante azijn en zout. Gruwelijk.

Dan maar  liever een rauwe zee-egel, ook een vies iets op je tong, maar de smaak is dan in ieder geval goed en ik heb er geen beelden bij van rondrennende kuikentjes. Hier in Mexico ben ik nog niet verlost van die hanenpoten, die klauwen staren me vanuit elke koelvitrine aan, ze gaan hier in de soep, of worden gefrituurd als snack. Dan is er nog koeienmaag en de soep van schapenkoppen, met ogen en al, die staren je dan uit het warme kookvocht triest aan als de deksel van de pan omhoog gaat voor mijn nieuwsgierig gevraag.

Heerlijke guacamole

Ik eet hier veel vis, lekker is dat, verse tonijn, garnalen en snapper. Octopus is ook veel aanwezig, maar zit rauw in citroensap en zout in ceviche verwerkt en dat is wel lekker maar niet dagelijks. En wist je dat ze hier ook krekels eten en sprinkhanen? Echt, dat is aan mij niet besteed. Dus ik eet guacamole, erg vers en erg lekker en anders klaargemaakt dan in Nederland, met verse tortilla chips.

Ook eet ik Cochinita Pibil, zacht gaar gestoofd varkensvlees in bananenbladeren of Fajitas, in de Filipijnen hadden ze daar ook een variant van, siszling plate noemden ze dat daar, een heet gietijzeren bord met vlees of vis en groenten en hier krijg je er dan mais tortillas naast in plaats van rijst zoals in de Filipijnen.

 

Goedkoop en lekker eten

En natuurlijk eet ik een eindeloze stroom taco’s, burrito’s en enchilada, tortas en gorditas, soms vind ik chimichuras en empanadas. Maar uiteindelijk komt het allemaal op hetzelfde neer, een mais pannenkoekje met vulling er op, er in of er naast. Al dan niet gefrituurd of in de koekenpan gebakken. Maar meestal zacht, en dan vouw je dat om de vulling heen. Daarop schep je dan een saus, (mole’s) naar keuze. Van heet tot super-heet als in: je stem kwijtraken door de hoge hoeveelheid chilies. Daar knijp je dan verse limoen over uit en je eet het met je handen. ’s Lands wijs ’s lands eer, ik doe het lekker op mijn manier, veel tomaat, ui en koriander en geen sausjes en citroen. Gewoon lekker proeven wat ik eet.

Ik eet best lekker zo over de grens. Het is zo goedkoop dat zelf koken eigenlijk zonde van de tijd en het geld is. Want je moet toch eerst die basis keukenvoorraad aanschaffen van zout, peper, olie, enzovoort. Dan is een taco op straat voor 60 eurocent gewoon veel goedkoper. Wanneer al die taco’s mij de neus uitkomen ga ik weer eens naar de volop aanwezige Italiaanse restaurants. Ook lekker!

 

 

 

 

Geschreven door: Redactie

Abonneer op onze nieuwsbrief

Volg ons via Facebook